Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

^Powrót na górę

foto1 foto2 foto3 foto4 foto5

ZSCKR

w Suwałkach

Spis treści

Wincenty WitosPatron naszej szkoły

Wincenty Witos
1874 - 1945

 

 

Wincenty Witos urodził się 22.I.1874 roku we wsi Wierzchosławice pow. tarnowski, w rodzinie Wojciecha i Katarzyny ze Sroków. Dzieciństwo przeżył w sposób typowy dla biedoty wiejskiej: „połykając gorzki chleb skrajnej nędzy”. Kiedy skończył 10 lat rozpoczął  naukę w szkole wiejskiej (1884 – 1888). 

Uczył się doskonale, umysł miał chłonny. Sam oceniał, że pamięć ma nadzwyczajną, a inni, że wręcz fenomenalną. Kochał książki.

Po krótkim okresie nauki pracował z ojcem w lesie. Kilkanaście lat był robotnikiem, z psychiką chłopską. Dokuczała mu krzywda społeczna i pogarda, która otaczała najbiedniejszych ze wsi. Postanowił więc usilną pracą wyrwać się z tego kręgu poniżenia. Był oszczędny, unikał towarzystwa, karczmy, muzyki i zabaw. Dzieciństwo i młodość ukształtowały w nim pewne cechy fizyczne jak i psychiczne. 

Walka zawsze wymaga twardości i hartu, zaciętości, wytrwałości i  przebiegłości, odwagi i ostrożności. Te cechy pielęgnował Witos w sobie i w swoim otoczeniu. 

Witos był wójtem, założycielem kółka rolniczego, wybudował różne placówki spółdzielcze, młyn, dom ludowy, przeprowadził meliorację, zmechanizował wieś, poszerzył i ulepszył drogi, rozbudował szkołę, uczył nowoczesnego gospodarowania.

W ruchu ludowym był nowoczesnym przywódcą. Wielu działaczy chłopskich wspomina, że Witos miał dar zjednywania sobie ludzi, wpajał im wiarę w zwycięstwo i imponował energią.

Będąc premierem twierdził, że chłopi, jako najliczniejsza warstwa narodu, stanowią podstawę bytu państwa i powinni odgrywać w nim czołową rolę polityczną. 

Wincenty Witos to patriota, przywódca ruchu ludowo-narodowego.

Zofia Dębska, żona znanego przywódcy ludowego Jana Dębskiego tak scharakteryzowała Witosa: „miękki mimo pozorów twardości, wrażliwy, cenił sztukę, muzykę, ale pragnął uchodzić za człowieka mocnego, nieskorego do uniesień i rozczuleń.”

Walory osobowościowe, cechy charakteru i zasługi dla Kraju zdecydowały, że w dniu 26.I.1983 roku na posiedzeniu Rady Pedagogicznej podjęto decyzję, iż patronem szkoły będzie Wincenty Witos. Wyboru dokonała młodzież na drodze konkursowego rozstrzygnięcia.  

 

 

 


 

 Bogdan Piasecki

 Przekazanie samorządowi uczniowskiemu
 Przekazanie samorządowi uczniowskiemu sztandaru przez 
dyrektora Bogdana Piaseckiego

 Odsłonięcie tablicy pamiątkowej

                    Odsłonięcie tablicy pamiątkowej

 Wnuk W. Witosa  - Wincenty Stawasz z córką

Wnuk W. Witosa  - Wincenty Stawasz z córką

 

 


Wpis do kroniki szkolnej

Wpis do kroniki szkolnej


 

NAJWAŻNIEJSZE WYDARZENIA Z ŻYCIA WINCENTEGO WITOSA 

 

1.III.1893 r.  

Ukazał się pierwszy artykuł – korespondencja Witosa „W Przyjacielu Ludu” pod pseudonimem Maciej Rydz.

9.II.1898 r. Zawiera związek małżeński z Katarzyną Tracz.
 27.II.1903 r.  

Zostaje wybrany do Rady Naczelnej Polskiego Stronnictwa Ludowego.

12.IV.1908 r.  Wybrany na wójta Wierzchosławic. Urząd ten pełni do  28.07.1931r. 
1911 – 1918 r.    Zostaje posłem do parlamentu wiedeńskiego.
1919 r.  Zostaje prezesem PSL „Piast”.
1919 – 1933 r. Zostaje posłem do Sejmu Ustawodawczego.
24.VII.1920 – 1921 r. Witos na czele Rządu Obrony Narodowej.
28.V. – XII.1923 r.  Po raz drugi zostaje wybrany premierem.
10.V.1926 r. Wincenty Witos tworzy swój trzeci rząd.
14.V.1926 r.  Dymisja gabinetu Witosa po zamachu majowym.
9.IX.1930 r. Aresztowany i osadzony w twierdzy brzeskiej.
26.X.1931 – 13.I.1932 r. Proces więźniów brzeskich w Warszawie. Witos skazany na 1 ½ roku więzienia oraz pozbawienie praw obywatelskich na 3 lata.
28.IX.1933 r.  Witos udaje się na emigrację polityczną do Czechosłowacji.
31.III.1939 r.   Powrót z emigracji do kraju.
16.IX.1939 r.  Niemcy aresztują Witosa i osadzają w więzieniu rzeszowskim.
I.1940 r. Witos stanowczo odrzuca niemiecką propozycję utworzenia rządu kolaboracyjnego.
1.III.1941 – X.1944 r. Witos w  Wierzchosławicach pod kontrolą Niemców. Stanowczo odmawia podpisania odezwy antyradzieckiej.
31.X.1945 r.   Śmierć w szpitalu OO. Bonifratrów w Krakowie. 
3 – 6.XI.1945 r.  Pogrzeb. Uroczystość w Krakowie 3 listopada, a w jego rodzinnych Wierzchosławicach – 6 listopada.

          

                                                             Opracowała Janina Dąbrowska